تفاوت اندوخته و ذخیره در چیست؟

0
2,989 بازدید

تفاوت اندوخته و ذخیره در چیست؟

ذخیره و اندوخته

سلام دوستان

مطلب امروز در رابطه با تفاوت ذخیره و اندوخته است. به نظر شما آیا این دو مفهوم با هم متفاza4-1016وت هستند یا نه؟ وقتی برای اولین بار این سوال برای من مطرح شد، کمی متعجب شدم و به معنی دو کلمه که فکر کردم، حدس زدم که باید یک مفهوم یکسان داشته باشند. اما…

در عمل این دو، دارای دو مفهوم کاملا متفاوت در حسابداری است. این در حالی است که اصطلاحات اندوخته و ذخیره به اشتباه در بسیاری از موارد به جای یکدیگر استفاده می شوند.

 

اصطلاح ذخیره معمولا در موارد زیر کاربرد دارد:

  • جهت دارایی ها

این گونه حسابها نشان دهنده کاهش شناسایی شده در بهای تمام شده برخی اقلام دارایی بوده و باعث می گردند که دارایی ها مذکور به خالص ارزش بازیافتنی منعکس شوند. مانند: ذخیره مطالبات مشکوک الوصول، ذخیره کاهش ارزش موجودیها و سرمایه گذاریها، ذخیره تضمین کالا، ذخیره دعاوی حقوقی و یا ذخیره پاکسازی محیط زیست.

نکته:

هر چند استهلاک انباشته نیز یک نوع حساب دارایی می باشد ولی به جهت تفاوت در نوع کاهش در داراییهای ثابت مشهود(استهلاک، کاهش ارزش داراییهای ثابت مشهود محسوب نمی شود) از اصطلاح ذخیره در این خصوص استفاده نمی شود.

  • جهت بدهی ها

بدهی هایی که زمان تسویه و یا تعیین مبلغ آنها، توام با ابهام نسبتا قابل توجه است. مانند: ذخیره مزایای پایان خدمت، ذخیره مالیات بر درآمد، ذخیره تضمین کالا

پس می توان گفت ذخیره در صورت احراز معیار های زیر شناسایی می شود:

الف- واحد تجاری تعهدی فعلی داشته باشد که در نتیجه رویدادی در گذشته ایجاد شده باشد

ب – خروج منافع اقتصادی برای تسویه تعهد محتمل باشد

ج – مبلغ تعهد به گونه ای اتکا پذیر قابل برآورد باشد

اندوخته

اندوخته ها مبالغی است که به منظور تقویت بنیه مالی شرکت، ملاحظات مدیریتی، الزامات قانونی و همچنین حفظ حقوق بستانکاران، یا استفاده از مزایای مالیاتی از سود قابل تقسیم شرکت ها کسر می شود.

اندوخته: ایجاد محدودیت در توزیع سود

اندوخته به عبارت دیگر نشانگر مبالغی است که توزیع آن بین سهامداران محدود یا ممنوع می شود.

در حال حاضر اندوخته قانونی، اندوخته عمومی، اندوخته طرح و توسعه از جمله اندوخته هایی است که در ترازنامه شرکت های سهامی منعکس می شود. طبق ماده ۲۳۸ قانون تجارت، از سود خالص شرکت پس از وضع زیان های وارده در سال های قبل باید معادل یک بیستم آن بر طبق ماده ۱۴۰ به عنوان اندوخته قانونی موضوع شود. اندوخته طرح و توسعه برای استفاده از مزایای مالیاتی طرح های توسعه شرکت در نظر گرفته و از سود قابل تخصیص کسر می شود.

طبق استاندارد حسابداری گردش اندوخته ها و نیز ماهیت آنها باید در یادداشت های توضیحی افشا شود. نمونه افشای گردش اندوخته در زیر ارائه شده است:

اندوخته و ذخیره

از تعاریف ارائه شده می توان فهمید که اگر چه حساب های مربوط به ذخیره و اندوخته‌ها، ماهیت بستانکار دارند ولی دارای اختلافاتی به شرح زیر می‌باشند:

  • فرق ذخیره و اندوخته در محل احتساب آنها می باشد. ذخیره از محل هزینه های جاری شرکت محاسبه می شود و مخزنی است از هزینه های تحقق یافته پرداخت نشده ولی اندوخته از محل سود پس از کسر زیان انباشته سنوات قبل محاسبه و در حسابها ثبت می شود. در واقع ذخیره به هزینه های گذشته اشاره می کند ولی اندوخته ارتباطی با هزینه ها در زمان گذشته ندارد. پس ذخیره در هر حال باید منظور شود ولی اندوخته پس از رعایت مورد فوق محاسبه می شود.
  • ایجاد ذخیره توام با افزایش هزینه و کم شدن سود ویژه و در نتیجه کم شدن مالیات بر درآمد واحد تجاری است در حالی که ایجاد اندوخته موجب کاهش سود خالص قابل تخصیص( سود ویژه پس از کسر مالیات) می‌شود. به عبارت دیگر طرف حساب ثبت ذخائر، حسابهای هزینه هستند ولی طرف حساب ثبت اندوخته‌ها، حساب سود و زیان انباشته می‌باشند.
  • حسابهای مربوط به ذخائر عموما حسابهای کاهنده دارایی‌ها هستند که یا مستقیما در ترازنامه از دارایی‌های مربوط کسر می‌شوند(ذخیره مطالبات مشکوک الوصول) و یا در گروه بندی‌ها طبقه بندی می‌شوند و پرداخت ان‌ها موجب کاهش دارایی می‌شود(ذخیره مالیات) ولی حسابهای مربوط به اندوخته‌ها حسابهای افزاینده می‌باشند و افزایش آن‌ها توام با افزایش داراییها بوده و در ترازنامه نیز به حقوق صاحبان واحد تجاری اضافه می‌شود.
  • ذخیره سقف مشخصی ندارد و نیز تصمیم سهامداران شرکت در تعیین میزان آن دخالت ندارد.

اندوخته بنا بر قانون و یا تصمیم سهامداران شرکت(اندوخته قانونی هر ساله به میزان ۵ درصد سود سال جاری در نظر گرفته میشود و این عمل تا زمانی که اندوخته قانونی به میزان۱۰ درصد سرمایه شرکت برسد الزامی و بیشتر از ۱۰ درصد اختیاری میباشد.)، سقف مشخصی دارد.

  • موجودیت حساب اندوخته در گرو حساب سود می باشد، اما برای به وجود آوردن ذخیره چنین الزامی لازم نیست .
  • ذخیره تقریبا براوردی است و برای اینکه به اصل تطابق درآمدها و هزینه ها عمل کرده باشیم باید بعضی از هزینه های یک سال که ممکن است در سال مالی بعد معلوم می شود را تخمین و به حساب ذخیره آن حساب ببریم. ذخیره ماهیت بدهی دارد اگر ما هزینه ها را به حساب ذخیره نبریم آنگاه ناچاریم در سال بعد با حساب سود زیان انباشته عمل کنیم که این نیز منجر به تجدید و ارائه صورتهای مالی می شود. ولی اندوخته واقعی است زیرا مقداری از سود هر سال می باشد که طبق مصوبه هیئت مدیره از حساب سود انباشته کسر و به حساب اندوخته برده می شود که زیر فصل حقوق صاحبان سهام می باشد. مانند اندوخته طرح و توسعه

امیدوارم از متن فوق کمال استفاده را برده باشید. خوشحال می شویم اگر ما را از نظرات و پیشنهادات خود آگاه کنید.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید