حسابدار عزیز درباره ماده ۷۰ قانون تامین اجتماعی چه میدانی؟

0
1526

51097_216

سلام دوستان عزیز

امروز براتون مطالبی درباره از کارافتادگی آماده کردیم که در این پست و پست بعدی به شما ارائه می شود.

طبق ماده ۷۰ قانون تامین اجتماعی بیمه شدگانی که طبق نظر پزشک معالج غیرقابل علاج تشخیص داده می شوند، پس از انجام خدمات توان بخشی و اعلام نتیجه توانبخشی یا اشتغال چنانچه طبق نظر کمیسیون های پزشکی مذکور در ماده ۹۱ این قانون توانایی خود را کلا یا بعضا از دست داده باشند به ترتیب زیر با آنها برخورد خواهد شد:

الف) هرگاه درجه کاهش قدرت کار بیمه شده شصت و پنج درصد و بیشتر باشد از کار افتاده کلی شناخته می شود.

 

سال ۹۹ یک سال پر درآمد برای حسابدارهاست! اگر بخواهید سهمتون رو از این بازار بدست می آورید ؛ ویدئو رو ببینید:

ب) چنانچه میزان کاهش قدرت کار بیمه شده بین سی و سه تا شصت و شش درصد و به علت حادثه ناشی از کارفتاده جزئی شناخته می شود.

ج) اگر درجه کاهش قدرت کار بیمه شده بین ده تا سی و سه درصد بوده و موجب آن حادثه ناشی از کار باشد استحقاق دریافت غرامت نقص مقطوع را خواهد داشت.

 

تعریف از کار افتادگی:

براساس ماده ۲ ق.ت.ا. از کار افتادگی به صورت زیر تعریف می شود:

” از کار افتادگی عبارتست از کاهش پایدار قدرت بیمه شده به نحوی که با اشتغال به کار سابق یا کار دیگری فقط قسمتی از درآمد خود را به دست آورد”. به این ترتیب می توان عناصر تعریف فوق را به شرح زیر برشمرد:

کاهش پایدار قدرت کار بیمه شده: هرنوع کاهش قدرت کار موجب بروز از کارافتادگی نمی شود بلکه کاهش مزبور باید پایدار باشد؛ زیرا تأیید کاهش توانایی در کمیسیون های پزشکی پس از غیرقابل علاج تشخیص داده شدن و به ثمر نرسیدن خدمات توانبخشی انجام میگیرد.

نکته مهمی که در اینجا باید مدنظر قرار گیرد این است که کاهش توانایی شخص در ارتباط با کار باید مورد ارزیابی قرار گیرد.

این مطلب را هم بخوانید:  نحوه اعتراض به میزان حق بیمه

از دست دادن قسمتی از درآمد: با توجه به این شرط می توان دریافت که تنها کاهش قدرت کار ملاک تشخیص از کارافتادگی محسوب نمی شود، بلکه افزون بر ان کاهش قدرت کار در صورتی موجب از کارافتاده شناخته شدن فرد می شود که سبب کاهش درآمد وی نیز بشود.یعنی هرگاه شخص بتواند درهمان کار یا شغل دیگر، درآمدی بیش از آنچه مدنظر قانون است به دست آورد از کارافتاده تلقی نمی شود.

 

انواع از کارافتادگی :

از کارافتادگی را میتوان از جهات مختلف تقسیم بندی نمود:

از کارافتادگی افتادگی را از حیث مدت استمرار آن میتوان به دائم و موقت تقسیم کرد. در تأمین اجتماعی طبق تعریفی که در بالا ارائه شد، از کار افتادگی دائم مدنظر است. همچنین از کارافتادگی را میتوان به از کارافتادگی واقعی یا فرضی تقسیم بندی کرد که بیشتر در بیمه های جاری به چشم میخورد.

اما مهمترین تقسیم بندی در مورد ازکارافتادگی تقسیم آن به از کارافتادگی کلی و جزئی است که ذیلا به آن پرداخته می شود.

الف) ازکار افتادگی کلی: به موجب بند الف ماده مورد بحث و بند ۱۳ ماده ۲ ق.ت.ا. میتوان آن را چنین تعریف کرد: “کاهش قدرت کار بیمه شده به میزان شصت و شش درصد و بیشتر به نحوی که نتواند با اشتغال به کار سابق یا کار دیگری بیش از یک سوم از درآمد قبلی خود را به دست آورد”.

ب) از کارافتادگی جزئی: به موجب بند ب ماده مورد بحث و بند ۱۴ ماده ۲ ق.ت.ا. میتوان این نوع از کارافتادگی را به شرح ذیل تعریف کرد:

“کاهش قدرت کار بیمه شده بین سی و سه تا شصت و پنج درصد به نحوی که با اشتغال به کار یا کار دیگر، فقط قسمتی از درآمد خود را به دست آورد”.

این مطلب را هم بخوانید:  آیین نامه اصلاحی دفاتر قانونی !

هریک از اقسام از کارافتادگی را میتوان از حیث منشأ بروز از کارافتادگی ناشی از کار یا بیماری حرفه ای و غیر آن تقسیم بندی کرد.

ج) از کارافتادگی ناشی از کار یا بیماری حرفه ای: هرگاه سبب بروز ازکارافتادگی حوادث ناشی از کار یا بیماری حرفه ای باشد، ق.ت.ا. مزایایی برای از کار افتاده قائل شده است که میتوان آنها را به شرح زیر خلاصه کرد:

۱-معافیت از داشتن حداقل سابقه پرداخت حق بیمه در از کارافتادگی کلی ( ماده ۷۱ ق.ت.ا. : بیمه شده ای که در اثر حادثه ناشی از کار یا بیماری حرفه ای ازکارافتاده کلی شناخته شود بدون در نظر گرفتن مدت پرداخت حق بیمه استحقاق دریافت مستمری ازکارافتادگی کلی ناشی از کار را خواهد داشت)

۲-استحقاق برخورداری از مستمری ازکارافتادگی جزئی (ماده۷۳ ق.ت.ا.) و شرط استحقاق دریافت غرامت نقص عضو ( ماده۷۴ق.ت.ا. )

یعنی موارد مزبور در مواردی که از کارافتادگی غیرناشی از کار یا بیماری حرفه ای باشد برقرار نمی شود.

د) از کارافتادگی غیرناشی از کار یا بیماری حرفه ای: هرگاه سبب بروز از کارافتادگی حوادث غیرناشی از کار یا بیماریهایی غیر از بیماری حرفه ای باشد، بیمه شده باید حداقلی از سوابق را برای برخورداری از مستمری از کارافتادگی کلی دارا باشد.(ماده ۷۵ ق.ت.ا.). از کار افتادگی جزئی و دریافت غرامت نقص عضو، مستمری شامل مواردی که کاهش قدرت کار نتیجه حوادث کاری یا بیماری حرفه ای باشد.

 

انواع مزایای مقرر برای از کار افتادگی:

در ق.ت.ا. و قانون کار می توان دو نوع از مزایا را برای از کارافتادگان مورد شناسایی قرارد داد:

۱- مبلغ مقطوع مندرج در ماده ۳۱ قانون کار: به موجب این ماده “چنانچه خاتمه قرارداد به لحاظ از کارافتادگی کلی و یا بازنشستگی کارگر باشد، کارفرما باید براساس آخرین مزد کارگر به نسبت هرسال سابقه خدمت، حقوقی به میزان ۳۰ روز مزد به وی پرداخت نماید”.

این مطلب را هم بخوانید:  چگونه در بازار حسابداری مشاغل پروژه بگیرید؟

۲-غرامت نقص مقطوع مذکور در بند ج ماده۷۰ ق.ت.ا.

 

پرداخت مستمری از کارافتادگی:

حسب کلی یا جزئی بودن ازکارافتادگی میزان این مستمری، متفاوت خواهد بود( مواد۷۲،۷۳ ق.ت.ا. که در پست بعد به شرح و تفسیر آن می پردازیم).

 

شرایط برخورداری از مستمری از کارافتادگی

برای برخورداری از مستمری از کارافتادگی اجتماع شرایطی چون تأیید کاهش توانایی توسط کمیسیون های پزشکی و داشتن  حداقلی از سابقه پرداخت حق بیمه لازم است که ذیلا به توضیح آن می پردازیم:

۱-تأیید کاهش قدرت کار بیمه شده توسط کمیسیونهای پزشکی مذکور در ماده ۹۲: همانطور که میدانیم قبل از طرح پرونده بیمه شده در کمیسیون های مزبور، لازم است که خدمات توان بخشی به بیمه شده ارائه شود و در صورت عدم تأثیر خدمات مزبور، پرونده به کمیسیون های پزشکی ارسال شود، لذا مناسب است ذیلا خدمات توان بخشی مورد تعریف قرار گیرد:

در تعریف واژه مزبور، آن را به “مجموع تلاشهای پزشکی، آموزشی، حرفه ای و اجتماعی به منظور بازگرداندن سلامت یا قابلیت های سودمند یک فرد در حد ممکن و به گونه ای که وی بتواند به جامعه بازگردد و از فرصت های اجتماعی و اقتصادی بهره برداری کند” تعریف کرده اند.

۲-حداقل سابق پرداخت حق بیمه: ماده ۷۵ ق.ت.ا. وت.

سایر قوانین، حداقلی از سابقه پرداخت حق بیمه را پیش بینی کرده است که در مواد بعدی مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

موارد معافیت نیز در ماده ۷۱ ق.ت.ا. و بند۲ جزء ّ تبصره ۲ ماده ۷۶ ق.ت.ا. پیش بینی شده است که در مباحث بعدی به آن اشاره می شود.

 

 

 

ارسال نظر و سوال

دیدگاه خود را وارد کنید
Please enter your name here